Whippet jest pomniejszonym portretem greyhounda. Pochodzenie jego nie jest wyjaśnione, podobnie jak i jego nazwa. Długo przypuszczano, że jest wynikiem krzyżowania greyhounda, włoskiego charta i paru ras terierów, oraz że rasa ta powstała dopiero na początku XIX w. Nowsze badania wykazały, że była ona znana już przed 600 laty, gdyż jest przedstawiona na wielu płótnach znanych malarzy. Jest rzeczą pewną, że już w ubiegłym stuleciu whippet był ceniony przez angielskich górników, gdyż ten mało wymagający pies umożliwiał im wyżywanie się w zakładach. Jest też prawdopodobne, że ma on domieszkę krwi teriera, gdyż wykazuje żywszy temperament i większą chęć do ataku niż greyhound. Whippet stał się w krótkim czasie psem, bez którego nie można by sobie wyobrazić torów wyścigowych, gdzie swą charakterystyczną budową biegacza wprowadza widzów w najwyższy zachwyt.

Wzorzec Wrażenie ogólne

Whippet jest rasą angielską. Wywiera wrażenie siły i mocy po­łączonej z elegancją i pięknem. Jednoczy w sobie symetrię budowy, rozwiniętą muskulaturę i dumną postawę. Nie powinien wykazywać przesady w żadnym kie­runku. Tylne kończyny powinny być dobrze podstawione, aby zapewniały dużą siłę napędową. Chód nie może być słaby, a krok wysoki, krótki i urywany. Głowa. Długa i sucha, pokrywa czaszki płaska, zwężająca się w kierunku kufy, między oczami raczej szeroka. Szczęki silne i delikatnie wyrzeźbione. Nos czarny. U niebieskich dopuszczalny nos niebieskawy. U brązowych tego samego koloru, u białych lub łaciatych dopuszczalny jasny. Oczy. Jasne o żywym wyrazie. Uszy. Małe, cienkie, załamane do tyłu (liść róży). Uzębienie. Proste szczęki, zgryz nożycowy. Szyja. Długa, muskularna, wdzięcznie wygięta.
Kończyny przednie. Łopatki ukośne, dobrze umięśnione przylegające do kręgosłu­pa i schodzące się u szczytów. Kończyny długie, proste, o dobrym kośćcu, niezbyt rozstawione. Nadgarstek silny, sprężysty. Łokcie dobrze ustawione pod tułowiem. Tułów. Klatka piersiowa bardzo szeroka, pojemna (zapewnia dostateczną przest­rzeń dla serca), dobrze umięśniona, grzbiet szeroki, mocny, muskularny, raczej długi, nieco wysklepiony w lędźwiach, lecz nie garbaty. Lędźwie silne. Żebra elas­tyczne.
Kończyny tylne. Uda silne, szerokie, kolana dobrze ukątowane, stawy skokowe dobrze ustawione, podudzia silne zapewniające dalekosiężne skoki i stanowiące potężną siłę napędową. Łapy bardzo kształtne, palce wyraźnie wykrojone, wysoko wysklepione, opuszki grube i mocne.
Ogon. Bez piór, stopniowo zwężający się, w ruchu ogon lekko wygięty ku górze, lecz nie ponad grzbietem.
Szata. Włos delikatny, krótki, jak najściślej przylegający. Umaszczenie. Dopuszczalne wszystkie kolory i ich kombinacje.
Wzrost. Idealna wysokość psa 47 cm, suki 44,5 cm. Przy ocenie wskazana jest tole­rancja jeśli okaz poza wzrostem jest prawidłowo zbudowany.
Wady. Nadgarstki słabe, skośne lub strome. Palce rozwarte. Łokcie zwężone, łopat­ki zbyt muskularne, guzowate, strome i szerokie, boki płaskie. Niepożądany zbyt wysoki front, czaszka okrągła, kufa zbyt krótka lub ścięta. Uszy spiczaste lub tulipanowe. Przodozgryz lub tyłozgryz. Fałdy skórne na szyi lub pod żuchwą.