Greyhound jest bohaterem torów wyścigowych; zalicza się go do najszybszych chartów. Nazywany jest też chartem angielskim, gdyż od setek lat hoduje się go w Anglii. Dotarł tam we wczesnym średniowieczu i stał się ulubionym psem trzyma­nym w sforach do szczucia zwierzyny.
Przodkowie dzisiejszego greyhounda wywodzą się z północnej Afryki, na rzeźbach staroegipskich widać psy bardzo do niego podobne. Hodowcy angielscy wytworzyli greyhounda o delikatniejszym kośćcu, większej i szlachetniejszej sylwetce i nadali mu nazwę grey-szary. Żadnemu psu nie poświęcono w literaturze i sztuce tyle miejsca, co tej rasie. Jeszcze zanim minął czas polowań par force, pojawił się greyhound na torze wyścigowym, a psie wyścigi stały się wkrótce ulubionym spor­tem z zakładami wszystkich Anglików. Pierwszy klub wyścigów założono już w 1776. r. w Norfolk i odtąd wyścigi stawały się coraz popularniejsze. Również na kontynencie europejskim, oraz w Ameryce wzrosło zamiłowanie do wyścigów; naj­większe jednak zainteresowanie wzbudzają one nadal w Anglii.
Wzorzec Charakterystyka. Greyhound odznacza się ogromną energią i wytrwałością. Jego proste, długie susy umożliwiają rozwinięcie dużej szybkości.

Wrażenie ogólne.

Typowy greyhound to pies silny, proporcjonalnie zbudowany, dobrze ustawiony, muskularny, z długą głową i szyją, smukłymi, dobrze ustawiony­mi łopatkami, głęboką klatką piersiową, silnym tułowiem z żebrami, silnymi, pro­stymi, sprężystymi kończynami i łapami.
Głowa.   Długa,   miernie   szeroka,   płaska.   Krawędź   czołowa   słabo   zaznaczona. Szczęki silne, dobrze wymodelowane. Oczy. Lśniące, ciemne o inteligentnym wyrazie. Uszy. Małe, załamane do tyłu, pokryte delikatnym włosem.
Uzębienie. Zęby silne, białe, zgryz nożycowy tzn. siekacze żuchwy zachodzą ściśle na siekacze szczęki.
Szyja. Długa, muskularna, elegancko wygięta, dobrze osadzona w łopatkach. Kończyny przednie. Muskularne, nie za grube, łopatka ukośna. Kłęb smukły, wyra­zisty. Nogi długie i proste o mocnym kośćcu. Łokcie swobodne, dobrze związane. Śródręcze umiarkowanie długie, sprężyste. Łokcie i palce nie wykręcone ani do wewnątrz ani na zewnątrz.
Tułów. Klatka piersiowa głęboka, pojemna. Grzbiet głęboki, dobrze wysklepiony opadający do tyłu. Boki dobrze wymodelowane, żebra raczej długie, szerokie i pro­ste. Lędźwie silne, nieco wysklepione.
Kończyny tylne. Uda i podudzia szerokie i muskularne o dużej sile napędowej. Kolana dobrze ukątowane. Stawy skokowe nisko ustawione, nie wykręcone ani do wewnątrz ani na zewnątrz. Tułów i tylne kończyny we właściwej proporcji, dobrze związane aby pies w postawie stojącej pokrywał dużo powierzchni. Łapy średniej długości, palce silne, dobrze wysklepione, mocne opuszki.
Ogon. Długi, nisko osadzony, u nasady silny, zwężający się ku  końcowi, nisko noszony, lekko zakrzywiony. Szata. Włos delikatny, przylegający.
Umaszczenie. Czarne, białe, czerwone, niebieskie, żółtobrązowe, płowe pręgowane lub którykolwiek z tych kolorów z białymi łatami. Wzrost. Psy od 71 do 76 cm, suki od 68 do 71 cm.