Do licznej rodziny starych angielskich terierów należy również mały, kosmaty piesek o lisiej głowie. Kosmata szata, chroniąca go przed zimnem sprawiła, że stał się w swej ojczyźnie ulubionym pomocnikiem przy polowaniach na dziki, a przede wszystkim na wydry. Hoduje się go od wielu pokoleń zwracając uwagę na utrzy­manie i poprawianie jego przydatności w łowiectwie.
Nazwa jego pochodzi od skalistych wybrzeży Szkocji.  Słowo cairn jest pochodzenia galijskiego, gdzie polowano na wydry chroniące się wśród skał. Z powodu ich bezpośredniego sposobu bycia i naturalnych właściwości ten mały pies myśliwski stał się w swej ojczyźnie lubianym stróżem. Wkrótce po zjawieniu się tej rasy na wystawach, znalazła ona licznych hodowców w Anglii, a później również w wielu innych krajach.

Wzorzec Wrażenie ogólne.

Sprawia wrażenie wesołego i nieustraszonego. Cairn terrier jest aktywnym, ciętym i silnym psem myśliwskim. Przód i tyl silne. Ruchy swobodne. Włos kosmaty, dość długi i gęsty, odporny na wilgoć. Głowa mała, stosownie do tułowia. Podobieństwo do lisa jest główną cechą charakterystyczną tego małego teriera myśliwskiego. Głowa. Część mózgowiowa stosunkowo duża, szczęki silne, lecz nie za długie, ani za krótkie. Między oczami wyraźna bruzda. Policzki obficie owłosione. Kufa silna, lecz nie ciężka.
Oczy. Osadzone na bokach, średniej wielkości, orzechowobrązowe, brwi szczeciniaste.
Uszy. Małe, spiczaste, proste, niezbyt blisko siebie osadzone. Uzębienie. Szczęki silne i poziome, zęby duże. Szyja. Dobrze osadzona na tułowiu, nie za krótka.
Tułów. Zwarty, o silnym grzbiecie i dobrze wysklepionych żebrach. Grzbiet śred­niej długości, dobrze związany. Tył bardzo siłny.
Kończyny. Przednie silniejsze od tylnych. Łapy przednie mogą być skierowane lekko na zewnątrz, są one grube, mocne, silnie owłosione.
Ogon. Krótki, dobrze owłosiony, bez pióra, niezbyt wesoło noszony, nie może też leżeć na grzbiecie.
Szata. U tej rasy ma szczególne znaczenie. Składa się z pokrywy i podszycia. Pokrywa z włosa mocnego gęstego lecz nie szorstka. Podszycie jak futro, krótkie i gęste. Głowa obficie owłosiona.
Umaszczenie. Czerwone, piaskowe, szare, pręgowane lub prawie czarne. Typowe ciemne uszy i kufa. Masa ciała. Idealna waga 6,3 kg.
Wady. Nos jak pęknięty, barwy cielistej lub jasny, oczy zbyt wyłupiaste lub za jasne. Uszy za duże lub zaokrąglone, przy końcu zbyt owłosione. Włos jedwabisty lub kędzierzawy, lekka falistość dopuszczalna. Aby zachować dobry, stary typ tego teriera myśliwskiego wszelkie podobieństwo z terierem szkockim jest niedopusz­czalne.